دعای کمیل

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند بخشنده مهربان
اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِرَحْمَتِکَ الَّتى وَسِعَتْ کُلَّ شَىْءٍ ، وَ بِقُوَّتِکَ الَّتى قَهَرْتَ بِها کُلَّشَىْءٍ ، وَ خَضَعَ لَها کُلُّ شَىْءٍ ، وَ ذَلَّ لَها  کُلُّ شَىْءٍ ، وَ بِجَبَرُوتِکَ

خدایا من از تو مى خواهم بحق آن رحمتت که همه چیز را فرا گرفته و به آن نیرویت که همه چیز را بوسیله آن مقهور خویش کردى و همه چیز در برابر آن خاضع و همه در پیش آن خواراست و به جبروت

الَّتى غَلَبْتَ بِها کُلَّ شَىْءٍ ، وَ  بِعِزَّتِکَ الَّتى لا یَقُومُ لَها شَىْءٌ  ، وَ بِعَظَمَتِکَ الَّتى مَلاَتْ کُلَّ شَىْءٍ ، وَ بِسُلْطانِکَ الَّذى عَلا کُلَّ شَىْءٍ ، وَ بِوَجْهِکَ الْباقى

تو که بوسیله آن چیره گشتى و به عزتت که چیزى در برابرش نه ایستد و به آن عظمت وبزرگیت که پرکرده هر چیز را و به آن سلطنت و پادشاهیت که بر هر چیز برترى گرفته و به ذات پاکت که
بَعْدَ فَناَّءِ کُلِّ شَىْءٍ ، وَ بِأَسْمائِکَ الَّتى مَلاَتْ اَرْکانَ  کُلِّ شَىْءٍ ، وَ بِعِلْمِکَ  الَّذى اَحاطَ بِکُلِّ شَىْءٍ ،وَ بِنُورِ وَجْهِکَ الَّذى  اَضاَّءَ لَهُ کُلُّ شىْءٍ ،یا نُورُ یا

پس از نابودى هر چیز باقى است و به نامهاى مقدست که اساس هر موجودى را پرکرده و به آن علم و دانشت که احاطه یافته به هر چیز
و به نور ذاتت که روشن شد در پرتوش هرچیز اى نور حقیقى

قُدُّوسُ ،یااَوَّلَ الاْوَّلِینَ ، وَ یا اخِرَ الاْ خِرینَ ، اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تَهْتِکُ الْعِصَمَ ، اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تُنْزِلُ النِّقَمَ ،اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِىَ

و اى منزه از هر عیب اى آغاز موجودات اولین و اى پایان آخرین خدایا بیامرز برایم آن گناهانى را که پرده ها رابدردخدایا بیامرز برایم آن گناهانى را که عقاب و کیفرها را فروریزد خدایا بیامرز برایم آن

الذُّنُوبَ الَّتى  تُغَیِّرُ النِّعَمَ  ،اَللّهُمَّ اغْفِرْ لىَ الذُّنُوبَ الَّتى تَحْبِسُ الدُّعاَّءَ ، اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى  تُنْزِلُ الْبَلاَّءَ ، اَللّهُمَّ اغْفِرْلى کُلَّ ذَنْبٍ اَذْنَبْتُهُ ،

گناهانى را که نعمت ها را تغییر دهد خدایا بیامرز برایم آن گناهانى را که از اجابت دعا جلوگیرى کند خدایا بیامرز برایم آن گناهانى را که بلا نازل کند خدایا بیامرز برایم هر گناهى که

وَ کُلَّ خَطَّیئَةٍ اَخْطَاْتُها ،اَللّهُمَّ اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلَیْکَ بِذِکْرِکَ ، وَ اَسْتَشْفِعُ بِکَ اِلى  نَفْسِکَ ، وَ اَسْئَلُکَ بِجُودِکَ اَنْ تُدْنِیَنى مِن ْقُرْبِکَ  وَ اَنْ تُوزِعَنى شُکْرَکَ

کردهام و هر خطایى که از من سر زده خدایا من به سوى تو تقرب جویم بوسیله ذکر تو و شفیع آورم بدرگاهت خودت را و به جود و کرمت از تو مى خواهم که مرا به مقام قرب خویش نزدیک سازى و شکر

، وَ اَنْ تُلْهِمَنى ذِکْرَکَ ،اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ سُؤ الَ خاضِعٍ  مُتَذَلِّلٍ خاشِعٍ ،اَنْ تُسامِحَنى وَ تَرْحَمَنى وَ تَجْعَلَنى بِقَِسْمِکَ راضِیاً قانِعاً  ،وَ فى جَمیعِ

و سپاسگذاریت را بر من روزى کنى و ذکر خود را به من الهام کنى خدایا از تو درخواست مى کنم درخواست شخص فروتن خوار ترس انکه بر من آسان گیرى و به من رحم کنى و مرا به آنچه برایم قسمت کرده اى راضى و قانعم سازى و درتمام

الاْحْوالِ مُتَواضِعاً ،اَللّهُمَّ  وَ اَسْئَلُکَ سُؤالَ مَنِ اشْتَدَّتْ فاقَتُهُ ،وَ اَنْزَلَ بِکَ عِنْدَ الشَّدآئِدِ حاجَتَهُ ،وَ عَظُمَ فیما عِنْدَکَ رَغْبَتُهُ ،اَللّهُمَّ عَظُمَ  سُلْطانُکَ ،وَ

حالات فروتنم کنى خدایا ازتو درخواست کنم درخواست کسى که سخت فقیر و بى چیز شده و خواسته اش را هنگام سختیها پیش توآورده و امیدش بدانچه نزد تو است بسیار بزرگ است خدایا سلطنت و

عَلا مَکانُکَ ،وَ خَفِىَ مَکْرُکَ ،وَ ظَهَرَ اَمْرُکَ  ،وَ غَلَبَ قَهْرُکَ ،وَ جَرَتْ قُدْرَتُکَ ،وَ لا یُمْکِنُ الْفِرارُمِنْ حُکُومَتِکَ ، اَللّهُمَّ لا اَجِدُ لِذُنُوبى غافِراً ،وَ لا

پادشاهیت بس بزرگ و مقامت بسى بلنداست مکر و تدبیرت در کارها پنهان و امر و فرمانت آشکار است قهرت غالب و قدرت ونیرویت نافذ است و گریز از تحت حکومت تو ممکن نیست خدایا نیابم براى گناهانم آمرزنده اى

لِقَبائِحى ساتِراً ،وَ لا لِشَىْءٍ مِنْ عَمَلِىَ الْقَبیحِ  بِالْحَسَنِ مُبَدِّلاً غَیْرَکَ  ،لا اِلهَ اِلاّ اَنْت َ،سُبْحانَکَ وَ  بِحَمْدِکَ ،ظَلَمْتُ نَفْسى ،وَ تَجَرَّأتُ بِجَهْلى ،وَ سَکَنْتُ

و نه براى کارهاى زشتم پرده پوشى و نه کسى را که عمل زشت مرا به کار نیک تبدیل کند جز تو، نیست معبودى جز تو منزهى تو و به حمد تو مشغولم من به خویشتن ستمکردم و در اثر نادانیم دلیرى کردم و به اینکه همیشه از

اِلى قَدیمِ ذِکْرِکَ لى ،وَ مَنِّکَ عَلَىَّ اَللّهُمَّ مَوْلاىَ کَمْ مِنْ قَبیحٍ سَتَرْتَهُ وَ  کَمْ مِنْ فادِحٍ مِنَ الْبَلاَّءِ اَقَلْتَهُ وَ کَمْ مِنْ عِثارٍ وَقَیْتَهُ وَ کَمْ مِنْ مَکْرُوهٍ دَفَعْتَهُ وَ

قدیم به یاد من بوده وبر من لطف و بخشش داشتى آسوده خاطرنشستم اى خدا اى مولاى من چه بسیار زشتیها که از من پوشاندى و چه بسیار بلاهاى سنگین که از من بازگرداندى و چه بسیار لغزشها که از آن نگهم داشتى وچه بسیار ناراحتیها که از من دور کردى

کَمْ مِنْ ثَناَّءٍ جَمیلٍ لَسْتُ اَهْلاً لَهُ نَشَرْتَهُ . اَللّهُمَّ عَظُمَ بَلاَّئى وَ اَفْرَطَ بى سُوَّءُ حالى وَ قَصُرَتْ  بى اَعْمالى وَ  قَعَدَتْ بى اَغْلالى وَ حَبَسَنى عَنْ نَفْعى

وچه بسیار مدح و ثناى خوبى که من شایسته اش نبودم و تو آن را منتشر ساختى خدایا بلاى من بسى بزرگ است و بدى حالم از حد گذشته و اعمالم نارسا است و زنجیرهاى علایق مرا خانه نشین کرده و آرزوهاى دور و دراز مرا

بُعْدُ اَمَلى وَ خَدَعَتْنِى الدُّنْیا بِغُرُورِها وَ نَفْسى  بِجِنایَتِها وَ  مِطالى یا سَیِّدى فَاَسْئَلُکَ بِعِزَّتِکَ اَنْ لا یَحْجُبَ عَنْکَ دُعاَّئى سُوَّءُ عَمَلى وَ فِعالى وَ لا

از رسیدن به منافعم بازداشته ودنیا با ظواهر فریبنده اش مرا گول زد و نفسم بوسیله جنایتش و به مسامحه گذراندم اى آقاى من پس از تو مى خواهم به عزتت که بدى رفتار وکردار من رفتار و کردار من دعایم را از اجابتت جلوگیرى نکند و رسوا نکنى

تَفْضَحْنى بِخَفِىِّ مَا اطَّلَعْتَ عَلَیْهِ  مِنْ سِرّى وَلا تُعاجِلْنى بِالْعُقُوبَةِ عَلى ما عَمِلْتُهُ فى خَلَواتى مِنْ  سُوَّءِ فِعْلى وَ اِساَّئَتى وَ دَوامِ تَفْریطى وَ جَهالَتى وَ

مرا به آنچه از اسرار پنهانى اطلاع دارى وشتاب نکنى در عقوبتم براى رفتار بد و کارهاى بدى که در خلوت انجام دادم و ادامه دادنم به تقصیر و نادانى

کَثْرَةِ شَهَواتى وَ غَفْلَتى وَ کُنِ اللّهُمَّ بِعِزَّتِکَ لى فى کُلِّ الاْحْوالِ رَؤُفاً وَ عَلَىَّ فى جَمیعِ الاُْمُورِعَطُوفاً اِلهى  وَرَبّى مَنْ لى غَیْرُکَ اَسْئَلُهُ کَشْفَ  ضُرّى

وزیادى شهوت رانى و بى خبریم و خدایا به عزتت سوگند که در تمام احوال نسبت به من مهربان باش و در تمام امور بر من عطوفت فرما اى معبود من و اى پروردگار من جز تو که را دارم که رفع

وَالنَّظَرَ  فى اَمْرى اِلهى وَ مَوْلاىَ اَجْرَیْتَ عَلَىَّ حُکْماً اِتَّبَعْتُ فیهِ هَوى نَفْسى وَ لَمْ اَحْتَرِسْ فیهِ مِنْ تَزْیینِ عَدُوّى فَغَرَّنى بِما اَهْوى وَ اَسْعَدَهُ عَلى

گرفتارى و توجه در کارم را از او درخواست کنم اى خداى من و اى مولاى من تو بر من حکمى را مقرر داشتى که در اجراى آن پیروى هواى نفسم را کردم و از فریبکارى دشمنم در این باره نهراسیدم پس او هم طبق دلخواه خویش گولم زد

ذلِکَ الْقَضاَّءُ  فَتَجاوَزْتُ بِما جَرى عَلَىَّ مِنْ  ذلِکَ بَعْضَ حُدُودِکَ وَ خالَفْتُ بَعْضَ اَوامِرِکَ فَلَکَ الْحَمْدُ عَلَىَّ فى جَمیعِ ذلِکَ وَ لا حُجَّةَ لى فیما

بر این امر اختیار و اراده‏ام یاریش نمود،پس بدینسان و بر پایه‏ گذشته‏هایم از حدودت گذشتم،و با برخى از دستوراتت مخالفت نمودم،پس حجت تنها از ان تواست‏ در همه اینها، و مرا هیچ حقى نیست

جَرى عَلَىَّ فیهِ قَضاَّؤُکَ وَ اَلْزَمَنى  حُکْمُکَ وَ بَلاؤُکَ وَ قَدْ اَتَیْتُکَ یا اِلهى بَعْدَ تَقْصیرى وَ اِسْرافى  عَلى نَفْسى  مُعْتَذِراً نادِماً مُنْکَسِراً مُسْتَقیلاً مُسْتَغْفِراً

جارى گشته و قضا و آزمایش تو مرا بدان ملزم ساخته حجت وبرهانى ندارم و عذرخواه و پشیمان و دل شکسته و پوزش جو و آمرزش طلب و اینک اى معبود من در حالى به درگاهت آمده ام که درباره ات کوتاهى کرده و بر خود زیاده روى نموده

مُنیباً مُقِرّاً مُذْعِناً مُعْتَرِفاً لا اَجِدُ مَفَرّاً مِمّا کانَ مِنّى وَ  لا مَفْزَعاً اَتَوَجَّهُ  اِلَیْهِ فى اَمْرى غَیْرَ قَبُولِکَ عُذْرى وَ اِدْخالِکَ اِیّاىَ فى سَعَةِ رَحْمَتِکَ  اَللّهُمَّ

وبازگشت کنان و به گناه خویش اقرار و اذعان و اعتراف دارم راه گریزى از آنچه از من سر زده نیابم و پناهگاهى که بدان رو آورم در کار خویش ندارم جز اینکه تو عذرم بپذیرى و مرا در فراخناى رحمتت درآورى پس اى خداى

فَاقْبَلْ عُذْرى وَارْحَمْ شِدَّةَ ضُرّى وَ فُکَّنى مِنْ شَدِّ وَ ثاقى یا رَبِّ ارْحَمْ  ضَعْفَ بَدَنى وَ رِقَّةَ جِلْدى وَ دِقَّةَ عَظْمى یا مَنْ بَدَءَ خَلْقى وَ ذِکْرى وَ  تَرْبِیَتى

من عذرم بپذیر و بر سخت پریشانیم رحم کن و ازبند سخت گناهانم رهائیم ده اى پروردگار من بر ناتوانى بدنم و نازکى پوست تنم و باریکى استخوانم رحم کن اى کسى که آغازکردى به آفرینش من و به یاد من و بپرورشم

وَ بِرّى وَ تَغْذِیَتى هَبْنى لاِبْتِدآءِ کَرَمِکَ وَ  سالِفِ بِرِّکَ بى یا اِلهى وَ سَیِّدى وَ رَبّى اَتُراکَ  مُعَذِّبى بِنارِکَ بَعْدَ تَوْحیدِکَ وَ بَعْدَ مَا انْطَوى عَلَیْهِ قَلْبى

و به احسان و خوراک دادنم اکنون به همان بزرگوارى و کرم نخستت و سابقه احسانى که به من داشتى مرا ببخش اى معبود من و اى آقاى من و اى پروردگارم آیا تو به راستى چنانى که مرا به آتش عذاب کنى پس از اینکه به یگانگیت اقرار دارم و دلم

مِنْ مَعْرِفَتِکَ وَ لَهِجَ بِهِ لِسانى مِنْ ذِکْرِکَ وَاعْتَقَدَهُ ضَمیرى مِنْ حُبِّکَ وَ بَعْدَ صِدْقِ  اعْتِرافى وَ دُعاَّئى خاضِعاً  لِرُبُوبِیَّتِکَ هَیْهاتَ اَنْتَ اَکْرَمُ مِنْ اَنْ

به نورمعرفتت آباد گشته و زبانم به ذکر تو گویا شده و نهادم به دوستى تو پیوند شده و پس از اعتراف صادقانه و دعاى خاضعانه ام به مقام بنده پرورىو ربوبیتت ؟ بسیار دور است ! تو بزرگوارتر از

تُضَیِّعَ  مَنْ رَبَّیْتَهُ اَوْ تُبْعِدَ مَنْ اَدْنَیْتَهُ اَوْتُشَرِّدَ مَنْ اوَیْتَهُ اَوْ تُسَلِّمَ اِلَى الْبَلاءِ مَنْ کَفَیْتَهُ وَ رَحِمْتَهُ وَ لَیْتَ شِعْرى یا سَیِّدى وَ اِلهى وَ  مَوْلاىَ  اَتُسَلِّطُ النّارَ

آنى که از نظر دور دارى کسى را که خود پروریده اى یا دور گردانى کسى را که خود نزدیکش کرده یا تسلیم بلا و گرفتارى کنى کسى را که خود سرپرستى کرده وبه لطف پروریده اى و کاش مى دانستم اى آقا و معبود و مولایم آیا چیره مى کنى آتش دوزخ

عَلى وُجُوهٍ خَرَّتْ لِعَظَمَتِکَ ساجِدَةً وَ عَلى اَلْسُنٍ نَطَقَتْ  بِتَوْحیدِکَ صادِقَةً وَ بِشُکْرِکَ مادِحَةً وَ عَلى قُلُوبٍ اعْتَرَفَتْ بِاِلهِیَّتِکَ مُحَقِّقَةً وَ عَلى ضَماَّئِرَ

را بر چهره هایى که در برابر عظمتت به سجده افتاده و بر زبانهایى که صادقانه به یگانگیت گویا شده وسپاس گزارانه به شکرت باز شده و بر دلهایى که از روى یقین به خدائیت اعتراف کرده اند وبر نهادهایى

حَوَتْ مِنَ الْعِلْمِ بِکَ حَتّى صارَتْ  خاشِعَةً وَ عَلى جَوارِحَ سَعَتْ اِلى اَوْطانِ تَعَبُّدِکَ طاَّئِعَةً وَ اَشارَتْ بِا سْتِغْفارِکَ مُذْعِنَةً ما هکَذَا الظَّنُّ بِکَ وَ

که علم و معرفتت آنها را فرا گرفته تا به جایى که در برابرت خاشع گشته و بر اعضاء و جوارحى که مشتاقانه به پرستشگاهایت شتافته وبا حال اقرار به گناه جویاى آمرزش تو هستند چنین گمانى به تو نیست

لااُخْبِرْنا بِفَضْلِکَ عَنْکَ یا  کَریمُ یا رَبِّ وَ اَنْتَ تَعْلَمُ ضَعْفى  عَنْ قَلیلٍ مِنْ بَلاَّءِ الدُّنْیا وَ  عُقُوباتِها وَ ما یَجْرى فیها مِنَ الْمَکارِهِ عَلى اَهْلِها عَلى اَنَّ ذلِکَ

و از فضل تو چنین خبرى به ما نرسیده اى خداى کریم اى پروردگارمن اى خداى کریم اى پروردگار من و توناتوانى مرا در مقابل اندکى از بلاى دنیا و کیفرهاى ناچیز آن و ناملایماتى که معمولاً بر اهل آن مى رسد مى دانى در صورتى که این

بَلاَّءٌ وَ  مَکْرُوهٌ قَلیلٌ مَکْثُهُ یَسیرٌ بَقاَّئُهُ قَصیرٌ  مُدَّتُهُ فَکَیْفَ احْتِمالى لِبَلاَّءِ الاْخِرَةِ وَ جَلیلِ وُقُوعِ الْمَکارِهِ  فیها وَهُوَ بَلاَّءٌتَطُولُ مُدَّتُهُ وَ  یَدُومُ مَقامُهُ وَ لا

بلا و ناراحتى دوامشکم است و دورانش اندک و مدتش کوتاه است پس چگونه تاب تحمل بلاى آخرت و آن ناملایمات بزرگ را درآنجا دارم در صورتى که آن بلا مدتش طولانى ودوامش همیشگى است

یُخَفَّفُ عَنْ اَهْلِهِ لاِنَّهُ لا یَکُونُ اِلاّ عَنْ غَضَبِکَ وَاْنتِقامِکَ وَ  سَخَطِکَ وَ هذا ما لا تَقُومُ لَهُ السَّمواتُ وَالاَْرْضُ یا سَیِّدِى فَکَیْفَ لى وَ اَنَا عَبْدُکَ الضَّعیفُ

و تخفیفى براى مبتلایان به آن نیست زیرا آن بلا از خشم و انتقام و غضب تو سرچشمه گرفته و آنهم چیزى است که آسمانها و زمین تاب تحمل آن راندارند اى آقاى من تا چه رسد به من بنده ناتوان

الذَّلیلُ الْحَقیرُ الْمِسْکینُ  الْمُسْتَکینُ یا اِلهى وَ رَبّى وَ سَیِّدِى وَ مَوْلاىَ لاِىِّ  الاُْمُورِ اِلَیْکَ اَشْکُو وَ لِما مِنْها  اَضِجُّ وَ اَبْکى لاِلیمِ الْعَذابِ وَ شِدَّتِهِ اَمْ

خوارناچیز مستمندبیچاره ! اى معبود و پروردگار و آقا و مولاى من آیا براى کدامیک ازگرفتاریهایم به تو شکایت کنم وبراى کدامیک از آنها شیون و گریه کنم ؟ و سخت یا براى بلاى طولانى

لِطُولِ الْبَلاَّءِ وَ مُدَّتِهِ فَلَئِنْ صَیَّرْتَنى لِلْعُقُوباتِ مَعَاَعْدآئِکَ وَ جَمَعْتَ بَیْنى وَ  بَیْنَ اَهْلِ بَلاَّئِکَ وَ  فَرَّقْتَ بَیْنى وَ بَیْنَ اَحِبّاَّئِکَ وَ اَوْلیاَّئِکَ فَهَبْنى یا اِلهى وَ

ومدید پس اگر بنا شود مرا بخاطر کیفرهایم درزمره دشمنانت اندازى و مرا با گرفتاران در بلا و عذابت در یکجا گردآورى و میان من و دوستانت جدایى اندازى گیرم که اى معبود

سَیِّدِى  وَ مَوْلاىَ وَ رَبّى صَبَرْتُ عَلى عَذابِکَ فَکَیْفَ اَصْبِرُ عَلى فِراقِکَ وَ هَبْنى صَبَرْتُ عَلى حَرِّ نارِکَ فَکَیْفَ   اَصْبِرُ عَنِ  النَّظَرِ اِلى کَرامَتِکَ اَمْ کَیْفَ

و آقا و مولا وپروردگارم من بر عذاب تو صبر کنم اما چگونه بر دورى از تو طاقت آورم و گیرم که اى معبود من حرارت آتشت را تحمل کنم اما چگونه چشم پوشیدن از بزرگواریت را بر خود هموار سازم یا چگونه

اَسْکُنُ فِى النّارِ وَ رَجاَّئى عَفْوُکَ فَبِعِزَّتِکَ یا سَیِّدى وَ مَوْلاىَ  اُقْسِمُ صادِقاً لَئِنْ تَرَکْتَنى ناطِقاً لاَضِجَّنَّ اِلَیْکَ بَیْنَ اَهْلِها ضَجیجَ الاْ  مِلینَ وَ لاَصْرُخَنَّ

در میان آتش بمانم با اینکه امید عفو تو را دارم پس به عزتت سوگند اى آقا و مولاى من براستى سوگند مى خورم که اگر زبانم رادر آنجا بازبگذارى حتماً در میان دوزخیان شیون را بسویت سر دهم شیون اشخاص آرزومند

اِلَیْکَ صُراخَ   الْمَسْتَصْرِخینَ وَ لاََبْکِیَنَّ عَلَیْکَ بُکاَّءَ الْفاقِدینَ وَ لاَُنادِیَنَّکَ اَیْنَ کُنْتَ یا وَلِىَّ الْمُؤْمِنینَ یا غایَةَ امالِ  الْعارِفینَ یاغِیاثَ الْمُسْتَغیثینَ یا

و مسلماً چون فریادرس خواهان بهدرگاهت فریاد برآرم و قطعاً مانند عزیز گمگشتگان بر دورى تو گریه و زارى کنم و با صداى بلند تو را مى خوانم و مى گویم کجایى اى یار ونگهدار مؤ منان اى منتهاى آرمان عارفان ای فریادرس درماندگان

حَبیبَ قُلُوبِ الصّادِقینَ وَ یا اِلهَ الْعالَمینَ اَفَتُراکَ سُبْحانَکَ یا  اِلهى  وَ بِحَمْدِکَ تَسْمَعُ فیها صَوْتَ عَبْدٍ مُسْلِمٍ سُجِنَ فیها بِمُخالَفَتِهِ وَ ذاقَ طَعْمَ عَذابِها

اى محبوب دل راستگویان و اى حیران کننده عالمیان آیا براستى چنان مى بینى اى منزه ومعبودم که به ستایشت مشغولم که بشنوى در آن آتش صداى بنده مسلمانى را که در اثر مخالفتش در آنجا زندانى شده و مزه عذاب

بِمَعْصِیَتِهِ وَ حُبِسَ  بَیْنَ  اَطْباقِها بِجُرْمِهِ وَ جَریرَتِهِ وَ هُوَ یَضِجُّ اِلَیْکَ ضَجیجَ مُؤَمِّلٍ لِرَحْمَتِکَ وَ یُنادیکَ بِلِسانِ  اَهْلِ  تَوْحیدِکَ وَ  یَتَوَسَّلُ اِلَیْکَ

آتش را به خاطر نافرمانیش چشیده و در میان طبقات دوزخ به واسطه جرمو جنایتش گرفتار شده و در آن حال به درگاهت شیون کند شیون شخصى که آرزومند رحمت توست و به زبان یگانه پرستان تو را فریاد زند و به بنده

بِرُبُوبِیَّتِکَ یا مَوْلاىَ فَکَیْفَ یَبْقى فِى الْعَذابِ وَ  هُوَ یَرْجُوا ما سَلَفَ مِنْ حِلْمِکَ اَمْ کَیْفَ تُؤْلِمُهُ النّارُ وَ هُوَ یَأمُلُ فَضْلَکَ وَ رَحْمَتَکَ اَمْ کَیْفَ یُحْرِقُهُ

پروریت متوسل گردد اى مولاى من پس چگونه در عذاب بماند با اینکه به بردبارى سابقه دارت چشم امید دارد یا چگونه آتش او را بیازارد با اینکه آرزوى فضل و رحمت

لَهیبُها وَ اَنْتَ تَسْمَعُ  صَوْتَهُ وَ  تَرى مَکانَهُ اَمْ  کَیْفَ یَشْتَمِلُ عَلَیْهِ زَفیرُهاوَ  اَنْتَ تَعْلَمُ ضَعْفَهُ اَمْ کَیْفَ یَتَقَلْقَلُ بَیْنَ اَطْباقِها وَ اَنْتَ تَعْلَمُ صِدْقَهُ اَمْ کَیْفَ

تورا دارد با اینکه تو صدایش را بشنوى و جایش راببینى یا چگونه شراره هاى آتش او را دربرگیرد یا چگونه شعله آتش او را بسوزاند بااینکه تو ناتوانیش دانى یا چگونه در میان طبقات آتش دست و پا زند با اینکه تو صدقو راستگوئیش را دانى یا چگونه

تَزْجُرُهُ زَبانِیَتُها وَ هُوَ یُنادیکَ یا رَبَّهُ اَمْ کَیْفَ یَرْجُو فَضْلَکَ فى عِتْقِهِ مِنْها  فَتَتْرُکُهُ  فیها هَیْهاتَ ما   ذلِکَ الظَّنُ بِکَ وَ لاَالْمَعْرُوفُ مِنْ فَضْلِکَ وَ لا مُشْبِهٌ

موکلان دوزخ او را با تندى برانند با اینکه تو را به پروردگارى بخواند یا چگونه ممکن است که امید فضل تو رادر آزادى خویش داشته باشد ولى تو او رابه حال خود واگذارى چه بسیار از تو دور است

لِما عامَلْتَ بِهِ الْمُوَحِّدینَ مِنْ بِرِّکَ وَ اِحْسانِکَ  فَبِالْیَقینِ اَقْطَعُ لَوْ لا ما حَکَمْتَ بِهِ مِنْ تَعْذیبِ جاحِدیکَ وَ قَضَیْتَ بِهِ  مِنْ  اِخْلادِ  مُعانِدیکَ لَجَعَلْتَ

و چنین گمانى به تو نیست فضل تو اینسان معروف نیست و نه شباهت با رفتار تو نسبت به یگانه پرستان دارد با آن نیکى و احسانت که نسبت بدانها دارى و من بطور قطع مى دانم که اگر فرمان تو در معذب ساختن منکرانت صادر نشده بود و حکم تو به همیشه ماندن در عذاب براى دشمنانت در کارنبود

النّارَ کُلَّها بَرْداً وَ سَلاماً وَ ما کانَلاِحَدٍ فیها مَقَرّاً وَ لا مُقاماً لکِنَّکَ تَقَدَّسَتْ اَسْماَّؤُکَ اَقْسَمْتَ اَنْ تَمْلاَها  مِنَ الْکافِرینَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنّاسِ  اَجْمَعینَ وَ اَنْ

حتماً آتش دوزخ را هر چه بود به تمامى سرد و سالم مى کردىوهیچکس در آن منزل و ماءوا نداشت ولى تو اى خدایى که تمام نامهایت مقدس است سوگند یاد کرده اى که دوزخ را از کافران از پریان و آدمیان

تُخَلِّدَ فیهَاالْمُعانِدینَ  وَ اَنْتَ  جَلَّ ثَناؤُکَ قُلْتَ مُبْتَدِئاً وَ  تَطَوَّلْتَ بِالاِْنْعامِ مُتَکَرِّماً اَفَمَنْ کانَ مُؤْمِناً کَمَنْ کانَ فاسِقاً لا یَسْتَوُونَ اِلهى وَ سَیِّدى فَاَسْئَلُکَ

پرکنى و دشمنانت را براى همیشه در آن جادهى و تو که حمد ثنایت برجسته است در ابتداء بدون سابقه فرمودىو به این انعام از روى بزرگوارى تفضل کردى که فرمودى آیا کسى که مؤ من است مانند کسى است که فاسق است ؟ نه یکسان نیستندد اى معبود من و اى آقاى

بِالْقُدْرَةِ  الَّتى قَدَّرْتَها وَ بِالْقَضِیَّةِ الَّتى حَتَمْتَها وَ حَکَمْتَها وَ غَلَبْتَ مَنْ  عَلَیْهِ  اَجْرَیْتَها اَنْ تَهَبَ لى فى هذِهِ اللَّیْلَةِ  وَ فى هذِهِ السّاعَةِ کُلَّ جُرْمٍ اَجْرَمْتُهُ

من بحق آن نیرویى که مقدرش کردى وبه فرمانى که مسلمش کردى و صادر فرمودىو بر هر کس آن را اجراکردى مسلط گشتى از تو مى خواهم که ببخشى بر من در این شب و در این ساعت هر جرمى را که

وَ کُلَّ ذَنْبٍ اَذْنَبْتُهُ  وَ کُلَّ قَبِیحٍ اَسْرَرْتُهُ وَ کُلَّ جَهْلٍ عَمِلْتُهُ کَتَمْتُهُ اَوْ  اَعْلَنْتُهُ اَخْفَیْتُهُ اَوْ اَظْهَرْتُهُ وَ کُلَّ سَیِّئَةٍ اَمَرْتَ بِاِثْباتِهَا  الْکِرامَ  الْکاتِبینَ الَّذینَ

مرتکب شده ام و هر گناهى را که از من سرزدهو هر کار زشتى را که پنهان کرده ام و هر نادانى که کردم چه کتمان کردم وچه آشکار چه پنهان کردم و چه در عیان و هر کار بدى را که به نویسندگان گرامیت دستور یادداشت کردنش را دادى همان

وَکَّلْتَهُمْ بِحِفْظِ ما یَکُونُ مِنّى  وَ جَعَلْتَهُمْ  شُهُوداً عَلَىَّ مَعَ جَوارِحى وَ کُنْتَ اَنْتَ الرَّقیبَ عَلَىَّ مِنْوَراَّئِهِمْ وَالشّاهِدَ لِما خَفِىَ عَنْهُمْ وَ  بِرَحْمَتِکَ اَخْفَیْتَهُ وَ

نویسندگانى که آنها را موکل بر ثبت اعمال من کردى و آنهارا به ضمیمه اعضاء و جوارحم گواه بر من کردى اضافه بر آنهاخودت نیز مراقب من بودى و گواه اعمالى بودى که از ایشان پنهان مى ماند و البته به واسطه رحمتت بود

بِفَضْلِکَ سَتَرْتَهُ وَ اَنْ  تُوَفِّرَ  حَظّى مِنْ کُلِّ خَیْرٍ اَنْزَلْتَهُ اَوْ  اِحْسانٍ فَضَّلْتَهُ اَوْ بِرٍّنَشَرْتَهُ  اَوْ رِزْقٍ بَسَطْتَهُ اَوْ ذَنْبٍ تَغْفِرُهُ اَوْ خَطَاءٍ تَسْتُرُهُ یا رَبِّ یا رَبِّ یا

که آنهارا پنهان داشتى و از روى فضل خود پوشاندى و نیز خواهم که بهره ام را وافر وسرشار گردانى از هر خیرى که فرو ریزى یا احسانى که بفرمائى یا نیکی هایى که پخش کنى یا رزقى که بگسترانى یا گناهى که بیامرزى یا خطایى که بپوشانى پروردگارا پروردگارا

رَبِّ یا اِلهى وَ سَیِّدى وَ مَوْلاىَ وَ مالِکَ  رِقّى یا مَنْ بِیَدِهِ ناصِیَتى یا  عَلیماً   بِضُرّى وَ مَسْکَنَتى یا خَبیراً بِفَقْرى وَ فاقَتى یا رَبِّ یا رَبِّ یا رَبِّ  اَسْئَلُکَ

پروردگارا اى معبود من اى آقا و مولایم و اى مالک من اى کسى که اختیارم بدست او است اى داناى بر پریشانى و بى نوائیم اى آگه ازبى چیزى و نداریم پروردگارا، پروردگارا پروردگارا از تو مى خواهم


بِحَقِّکَ وَ قُدْسِکَ وَ اَعْظَمِ صِفاتِکَ وَ اَسْماَّئِکَ اَنْ تَجْعَلَ اَوْقاتى مِنَ اللَّیْلِ وَالنَّهارِ بِذِکْرِکَ   مَعْمُورَةً وَ بِخِدْمَتِکَ  مَوْصُولَةً وَ  اَعْمالى عِنْدَکَ مَقْبُولَةً

به حق خودت و به ذات مقدست و به بزرگترین صفات و اسمائت که اوقاتم را در شب و روز به یاد خودت معمور و آباد گردانى و به خدمتت پیوسته دارى و اعمالم را مقبول درگاهت گردانى

حَتّى تَکُونَ اَعْمالى وَ اَوْرادى کُلُّها وِرْداً  واحِداً وَ حالى فى خِدْمَتِکَ سَرْمَداً یا سَیِّدى یا مَنْ عَلَیْهِ مُعَوَّلى یا  مَنْ اِلَیْهِ شَکَوْتُ اَحْوالى یا  رَبِّ یا رَبِّ

تا اعمال و گفتارم همه یک جهت براى تو باشد و حالم همیشه در خدمت تو مصروف گردد اى آقاى من اى کسى که تکیه گاهم او است اى کسى که شکایت احوال خویش به درگاه او برم پروردگارا پروردگارا

یا رَبِّ قَوِّ  عَلى خِدْمَتِکَ  جَوارِحى وَاشْدُدْ عَلَى الْعَزیمَةِ جَوانِحى وَ هَبْ لِىَ الْجِدَّ فى خَشْیَتِکَ وَالدَّوامَ فِى الاِْتِّصالِ بِخِدْمَتِکَ  حَتّى اَسْرَحَ اِلَیْکَ

پروردگارا نیرو ده بر انجام خدمتت اعضاى مرا ودلم را براى عزیمت به سویت محکم گردان و به من کوشش در ترس و خشیتت و مداومت در پیوستن به خدمتت عطا فرما تا تن و جان را در

فى مَیادینِ السّابِقینَ وَ اُسْرِعَ اِلَیْکَ فِى  الْبارِزینَ وَ اَشْتاقَ  اِلى قُرْبِکَ فِى  الْمُشْتاقینَ وَ اَدْنُوَ مِنْکَ دُنُوَّ الْمُخْلِصینَ وَ اَخافَکَ  مَخافَةَالْمُوقِنینَ وَ

میدانهاى پیشتازان بسویت برانم و در زمره شتابندگان بسویت بشتابم و در صف مشتاقان اشتیاق تقربت را جویم و چون نزدیک شدن مخلصان به تو نزدیک گردم و چون یقین کنندگان از تو بترسم و در

اَجْتَمِعَ فى جِوارِکَ مَعَ الْمُؤْمِنینَ اَللّهُمَّ وَ مَنْ اَرادَنى بِسُوَّءٍ فَاَرِدْهُ وَ مَنْ کادَنى  فَکِدْهُ وَاجْعَلْنى مِنْ اَحْسَنِ  عَبیدِکَ نَصیباً  عِنْدَکَ وَ اَقْرَبِهِمْ مَنْزِلَةً

جوار رحمتت با مؤمنان در یکجا گرد آیم خدایا هر که بد مرا خواهد بدش را بخواه و هر که به من مکرکند به مکر خویش دچارش کن و نصیبم را پیشخود بهتر از دیگر بندگانت قرار دهو منزلتم
مِنْکَ وَ اَخَصِّهِمْ زُلْفَةً  لَدَیْکَ فَاِنَّهُ  لا یُنالُ ذلِکَ اِلاّ بِفَضْلِکَ وَ جُدْلى بِجُودِکَ وَاعْطِفْ عَلَىَّ بِمَجْدِکَ وَاحْفَظْنى بِرَحْمَتِکَ وَاجْعَلْ  لِسانى بِذِکْرِکَ

رانزد خود نزدیکتر از ایشان کن و رتبه ام را در پیشگاهت مخصوصتراز دیگران گردان که براستى جز به فضل تو کسى به این مقام نرسد و به جود وبخشش خود به من جود کن و به مجد و بزرگوارى خود بر من توجه فرما و به رحمت خود مرا نگهدار و قرار ده زبانم را به ذکرت

لَهِجاً وَ قَلْبى  بِحُبِّکَ مُتَیَّماً وَ  مُنَّ عَلَىَّ  بِحُسْنِ اِجابَتِکَ وَ اَقِلْنى عَثْرَتى وَاغْفِرْ زَلَّتى  فَاِنَّکَ قَضَیْتَعَلى عِبادِکَ بِعِبادَتِکَ وَ اَمَرْتَهُمْ بِدُعاَّئِکَ وَ ضَمِنْتَ

گویاو دلم را به دوستیت بى قرار و شیدا و با اجابت نیکت بر من منت بنه و لغزشم را نادیده گیر وگناهم را بیامرز زیرا که تو خود بندگانت را به پرستش خویش فرمان دادى و به دعا کردن به درگاهت

لَهُمُ الاِْجابَةَ فَاِلَیْکَ یا رَبِّ نَصَبْتُ  وَجْهى وَ اِلَیْکَ یا رَبِّ  مَدَدْتُ  یَدى فَبِعِزَّتِکَ اسْتَجِبْ لى دُعاَّئى وَ بَلِّغْنى مُناىَ وَ لا تَقْطَعْ مِنْ  فَضْلِکَ رَجاَّئى

ماءمور ساختى و اجابت دعایشان را ضمانتکردى پس اى پروردگار من به سوى تو روى خود بداشتم و به درگاه تواى پروردگارم دست حاجت دراز کردم پس به عزتت دعایم را مستجاب فرما و به آرزویم برسان و امیدم را از فضل خویش قطع منما

وَاکْفِنى شَرَّ الْجِنِّ وَالاِْنْسِ مِنْ اَعْدآئى یا سَریعَ الرِّضا اِغْفِرْ لِمَنْ لایَمْلِکُ  اِلا  الدُّعاَّءَ فَاِنَّکَ فَعّالٌ لِما تَشاَّءُ یا مَنِ  اسْمُهُ دَوآءٌ  وَ ذِکْرُهُ شِفاَّءٌ وَ

و شر دشمنانم را از جن و انس کفایت فرما اى خداى زودگذر ای کسی که زود راضی میشوی بیامرز کسى را که جز دعا چیزى ندارد که براستى تو هر چه را بخواهى انجام دهی اى کسى که نامش دوا است و یادش شفاءاست

طاعَتُهُ غِنىً اِرْحَمْ مَنْ  رَأسُ مالِهِ الرَّجاَّءُ وَ سِلاحُهُ الْبُکاَّءُ یاسابِغَ النِّعَمِ یا دافِعَ النِّقَمِ یا نُورَ  الْمُسْتَوْحِشینَ فِى  الظُّلَمِ یا عالِماً  لا یُعَلَّمُ صَلِّ عَلى

و طاعتش توانگرى است ترحم فرما بر کسى که سرمایه اش امید وساز و برگش گریه و زارى است اى تمام دهنده نعمتها و اى برطرف کننده گرفتاریها اى روشنى وحشت زدگان در تاریکیها اى داناى بى معلم درود فرست

مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ  وَافْعَلْ بى ما  اَنْتَ اَهْلُهُ وَ صَلَّى اللّهُ عَلى  رَسُولِهِ وَالاْئِمَّةِ الْمَیامینَ مِنْ الِهِ وَ سَلَّمَ تَسْلیماً کَثیراً

بر محمد و آل محمد و انجام ده درباره من آنچه راکه تو شایسته آنى و درود خدا بر پیامبر و پیشوایان با برکت از خاندانش وسلام فراوان